ATATÜRK DİLDE, SİYASET KULİSTE! ÖZGÜR ÖZEL NEYİN HESABINI YAPIYOR?
ATATÜRK’ÜN ADINI KALKAN YAPAN SİYASET!
Erdoğan’a ayağa kalk, Bahçeli’yle şakalaş, kuliste tokalaş, Meclis’te kavga et… Sonra çık kürsüye, Atatürk’ün mirasına sahip çık! Peki bu millet neye inanacak Özgür Özel? Siyasette insanın hafızasıyla alay edilmez! Çünkü millet sadece kürsüde söylenenleri değil, o kürsüden inildikten sonra neler yapıldığını da görüyor. Özgür Özel, kurultay kürsüsünde yine büyük laflar etti.
“Mutlak butlan mutlak sultan ittifakı kuruldu.”
“Atatürk’ün mirası YENİ Parti’dedir.”
“Atatürk’ün partisine polisle girdiler, o gün milat oldu…”
İyi de Sayın Özel, bir dakika! Atatürk’ün mirası gerçekten sizin siyasi söyleminizin arkasına saklanacağınız bir kalkan mı? Yoksa o mirasın gerektirdiği siyasi ahlakı, liyakati ve hesap verebilirliği de üstlenmeye hazır mısınız? Çünkü Atatürk’ün mirası, bir genel başkanın kurultay salonunda dağıtabileceği siyasi tapu değildir. Atatürk’ün adıyla konuşmak başka, Atatürk’ün ilkeleriyle siyaset yapmak bambaşka!
Gelin, hafızaları biraz tazeleyelim.
ERDOĞAN GELİNCE AYAĞA KALK, SONRA MUHALEFETİN KAHRAMANI OL!
Erdoğan TBMM’ye geldiğinde CHP grubunun ayağa kalkması yönündeki karar hâlâ hafızalarda. Normalleşme denildi, devlet makamına saygı denildi. Peki, aynı siyasi nezaketin, aynı diyalog anlayışının ve aynı normalleşmenin kamuoyuna anlatılmayan diğer boyutları var mı?
Bir tarafta Erdoğan’la normalleşme görüntüleri, diğer tarafta kurultay salonlarında sert siyasi hesaplaşma söylemleri…
İnsan sormadan edemiyor:
Kürsüdeki Özel başka, siyasi kulislerdeki Özel başka mı?
BAHÇELİ “SİZİ KIRMIYORUZ” DİYOR, ÖZEL “ÖZELİM YOK, OLUR MU HİÇ” DİYOR!
Gelelim Devlet Bahçeli’yle yaşanan diyaloğa. Bahçeli’nin Özel’e “Sizi kırmıyoruz, siyasette olur böyle şeyler” sözleri ve Özel’in “Özelim yok, olur mu hiç öyle” karşılığı…
Ne güzel bir diyalog!
Peki, aynı sıcaklığı ve anlayışı siyasetin diğer alanlarında neden göremiyoruz?
Bir tarafta sert ittifak suçlamaları, diğer tarafta siyasi rakiplerle sıcak diyaloglar… Siyaset elbette diyalog işidir. Bahçeli’yle de konuşulur, Erdoğan’la da konuşulur. Ancak seçmenin bilmek istediği, bu temasların siyasi anlamı ve kamuoyuna anlatılan söylemlerle nasıl bağdaştığıdır. Siyasette samimiyet, sadece verilen fotoğraflarla değil, tutarlı davranışlarla ortaya çıkar.
KULİSTE TOKALAŞMA, MECLİS’TE YUMRUK! VATANDAŞA HANGİSİ GÖSTERİLİYOR?
Ali Mahir Başarır’ın Adalet Bakanı Akın Gürlek’le ilgili kuliste el sıkışma ve tebrikleşme ortamını anlattığı açıklamalar da unutulmasın. Aynı gün TBMM Genel Kurulu’nda yaşanan yumruklu kavga görüntüleri…
Bir tarafta kuliste tokalaşma, diğer tarafta Meclis’te kavga!
Peki, milletvekillerinin görevi nedir?
Milletin sorunlarını çözmek mi, yoksa kameraların önünde birbirine meydan okumak mı?
Emekli maaşını beklerken, çiftçi mazot parasını düşünürken, gençler iş ararken Meclis’ten yükselen kavga görüntülerinin vatandaşa ne faydası var?
Siyaset bir tiyatro sahnesi değildir. Hele Türkiye Büyük Millet Meclisi hiç değildir.
YAPAY ZEKÂYLA ADAY SEÇTİK DİYE ÖVÜNMEK KOLAYDI!
Bir de belediye başkanları meselesi var. Özgür Özel, aday belirleme süreçlerinde yapay zekâdan yararlanılmasını anlatırken bunu bir başarı hikâyesi olarak sunmuştu.
Peki, CHP’nin oylarıyla seçilen ve daha sonra AKP’ye geçen belediye başkanları karşısında ne diyecek?
Seçmen o belediye başkanlarına hangi partiye geçmeleri için oy verdi?
Adayları belirleyenler, onların siyasi duruşunu ve seçildikten sonraki tercihlerinin yaratacağı sonuçları hiç değerlendirmedi mi?
Yapay zekâdan söz ederken başarıyı sahiplenmek güzel de, siyasi sorumluluk gerektiğinde neden aynı cesaret gösterilmiyor?
Seçmenin emaneti bir kişinin siyasi tercihinden ibaret değildir. O oyların arkasında binlerce insanın emeği, umudu ve iradesi vardır.
ATATÜRK’ÜN PARTİSİNDE RÜŞVET İDDİALARI VARSA, ÖNCE HESAP VERİLİR!
Atatürk’ün partisi olmak kimseye dokunulmazlık sağlamaz.
CHP’li belediyelerle veya parti yöneticileriyle ilgili rüşvet, yolsuzluk ve usulsüzlük iddiaları varsa bunların üzerine gidilmelidir. Suçluluğu kanıtlanmamış hiç kimse mahkûm edilemez. Ancak hiçbir siyasi kimlik de şeffaflıktan kaçış gerekçesi olamaz. Atatürk’ün adını anmak, iddiaları ortadan kaldırmaz. Atatürk’ün partisinde siyasi ahlak tartışması varsa, bunun cevabı rakipleri suçlamak değil, şeffaflık ve hesap vermektir.
KILIÇDAROĞLU’NU ELEŞTİRMEKLE GENEL BAŞKANLIK YAPILMIYOR!
Özgür Özel’in Kemal Kılıçdaroğlu’na yönelik eleştirileri de artık kendi döneminin bilançosuyla birlikte değerlendirilmelidir. Geçmiş yönetimin hataları varsa konuşulur. Ancak geçmişi eleştirmek, bugünün sorumluluklarını ortadan kaldırmaz. Kendi dönemindeki siyasi tercihler, aday belirleme süreçleri, belediyelerde yaşanan gelişmeler ve parti yönetimi de aynı açıklıkla tartışılmalıdır. Bir genel başkanın görevi sürekli geçmişi suçlamak değil, geleceğe güven vermektir.
PEKİ TÜRKİYE’NİN DERDİNE HANGİ ÇÖZÜMÜ GETİRECEKSİNİZ?
Asıl meseleye gelelim. Türkiye’de emekli geçinemiyor. Asgari ücretli borçla yaşıyor. Çiftçi üretmekte zorlanıyor. Esnaf kepenk kapatıyor. Sanayici maliyetlerle boğuşuyor. Gençler geleceğini başka ülkelerde arıyor. Bu ülkenin insanı artık kimin kime ne dediğini değil, cebindeki paranın neden yetmediğini konuşuyor.
Peki Özgür Özel’in bu sorunlara ilişkin kapsamlı ve uygulanabilir çözüm programı ne?
Ekonomiyi nasıl düzeltecek? Emeklinin gelirini nasıl artıracak? Tarımı nasıl ayağa kaldıracak? Üretimi nasıl büyütecek?
Muhalefet olmak, sadece iktidarı eleştirmek değildir. İktidarın karşısına ülkeyi yönetmeye hazır bir programla çıkmaktır. Türkiye’nin ihtiyacı slogan yarışı değil, çözüm yarışıdır.
SON SÖZÜM ÖZGÜR ÖZEL’E…
Sayın Özel;
Atatürk’ün adını ağzınızdan düşürmüyorsunuz. Peki onun temsil ettiği siyasi ahlakı ne kadar yaşatıyorsunuz?
Erdoğan’ı ayakta karşılamanın gerekçesini anlatıyorsunuz. Bahçeli’yle diyaloğunuzu açıklıyorsunuz. Kulislerdeki siyasi temaslarınızı değerlendiriyorsunuz.
Peki kendi döneminizin siyasi karnesini ne zaman açıklayacaksınız?
Atatürk’ün mirası sizin siyasi rakiplerinize karşı kullanabileceğiniz bir kalkan değildir. O miras, halkın hakkını korumak, devletin kaynaklarını gözetmek, liyakati esas almak, dürüst olmak ve gerektiğinde kendi yanlışınızın hesabını verebilmektir. Unutmayın; Atatürk’ün adını kullanarak siyaset yapmak mümkündür. Ancak Atatürk’ün ilkelerini yaşatmak çok daha büyük bir sorumluluktur. Çünkü Atatürk’ün mirası bir genel başkanın koltuğundan büyük, bir kurultayın sloganından güçlü, hiçbir siyasi partinin tekelinde olmayacak kadar değerlidir.
Ve milletin artık tek bir sorusu var:
Özgür Özel, Atatürk’ün mirasına mı sahip çıkıyor, yoksa Atatürk’ün adını kendi siyasetinin kalkanı mı yapıyor?
