CUMHURİYET’İMİZİN 103. YILDÖNÜMÜNÜ KUTLADIK
29 Ekim 2026 Perşembe günü Cumhuriyet’imizin 103. yıldönümünü ulusça kutladık. Son yılların en coşkulu kutlanan Cumhuriyet Bayramı’ydı bu. Dünyanın dört bir yanında gökyüzünü kara bulutların kapladığı, ülkelerin umutsuzluk ve güvensizlik içinde çaresizlik yaşadığı bir ortamda Türk ulusu, Cumhuriyet’e sarıldı umutla.
27 Ekim 2026 Salı günü öğleden sonra, çok değerli arkadaşım Melih Hüsnü Yılmaz’ın başkanlığını yaptığı Türkiye Denizcilik Vakfı’nda birbirinden saygıdeğer arkadaşlarımla Atatürk’ü konuştuk. Herkes çok ilgiliydi. Atatürk deyince akan sular duruyor, güneş çok farklı doğuyor. Hangi yaştan, meslekten, siyasal görüşten olursa olsun, halkımızın ezici çoğunluğu Atatürk’e çok bağlı. Onu, ulusal birliğimizin ve varlığımızın birleştirici gücü, önderi olarak görmekteler. Vakıf’ta söyleşime katılan arkadaşlarımın yüreklerinde hiç sönmeyen yurt ve ulus sevgisinin odu var, alev alev yanan.
28 Ekim’de ise Beykoz Atatürkçü Düşünce Derneği’nin konuğuydum. Beni oraya çağıran Prof. Dr. Günseli Malkoç Hanım’ın Atatürk sevgisi ve onun devrimlerine bağlılığı övgüye değer. Günseli Hanım’ın içindeki gençlik heyecanı yıllara meydan okuyor. Ayrıca beni arabasıyla Beykoz’a götüren Mine Bağ Hanım’ın Cumhuriyet heyecanını tanımlamak olanaksız. Mine Hanım, benim gibi Köy Enstitülü bir babanın çocuğu. ADD Şube Başkanı Özlem Besler Hanım, üşenmeden konuşmamı kaydetti. Bu emeği için sağ olsun. Ayrıca konuşmamdan sonra tanıştığım, kısa sürede dostluk kurduğum ve beni taşıtıyla evime ulaştıran Mustafa Babuz Bey’i tanımaktan çok mutlu oldum.
29 Ekim sabahı her zaman olduğu gibi erkenden uyandım. Ekran başına geçip kahvaltımı yaptım. Bir yandan da televizyonlardaki izlencelere baktım. Neredeyse hepsinde Atatürk ve Cumhuriyet ile ilgili bir şeyler anlatılıyor, bazı yerlerdeki kutlamalar gösteriliyordu. Caddeler, sokaklar, alanlar doluydu. Türkiye kırmızı beyaz olmuştu. Günün anlamıyla ilgili yazımı ivedilikle yazıp dışarı çıktım. İstanbul’un birkaç ilçesine gidip caddeleri, sokakları, okulları gezdim. Bazı dostlarla çay içip söyleştim. Bayram heyecanının, coşkusunun üst düzeyde olduğunu gördüm.
Bayramlar ulusal birliğin sağlanması için çok gerekli. Ulusu ulus yapan etkenlerden biri bayramlar. Farklı siyasal görüşlere sahip kişiler, kümeler bir araya gelir bayramlarda. Siyasal ayrılıklar bir yana bırakılır. Ulusal coşku bir yürek, duygu birliği sağlar. Yürekler birlikte çarpar, gözler ay yıldıza bakar.
Atatürk, ulusal birliğimizin başlıca simgesidir. Yüz binler Anıtkabir’e aktı. Bu da gösteriyor ki halkımız zor zamanlarda umudu Atatürk’te arıyor. Çünkü o, zor koşullarda ulusun umudunu yeşerten, tansıkları gerçekleştiren bir önder. Kurtuluşun reçetesi onda. Onun görüşleriyle aşılır bütün zorluklar.
Okulların çoğu, önceki yıllara göre daha çok ve özenle hazırlık yaptı kutlamalar için. Öğretmenlerimizin üretken, ayakları toprağımıza basan, ulusal ekinimizle çağdaş sanatı harmanlayarak hazırladıkları törenler göğsümüzü kabarttı. Öğretmen, öğrenci ve velilerin bayramdaki birliktelikleri geçmişin görkemli kutlamalarını anımsattı bizlere.
Sosyal medyada birkaç çatlak ses çıktı. Bu kişiler, ne yazık ki İngiliz yalanlarıyla emperyalizmin gönüllü savunucuları. Bu kimseleri ciddiye almak ciddiyete aykırı. Ülkemizin en önemli gününde bile halkıyla bir olamayan zavallılar bu kimseler. Bu kişiler arasında liberaller, bölücüler ve dini dünyasal çıkarları için kullananlar var. Bundan da anlaşılacağı üzere ülkemizdeki ABD muhipleri Atatürk düşmanlığında birleşiyor.
Cumhuriyet’imizin 103. yıldönümünü, bağımsızlık ve özgürlüğün özgüveniyle başı dik olarak kutladı yediden yetmişe herkes. Atatürk aydınlığında daha nice yüzüncü yıllarda Cumhuriyet Bayramları kutlamak dileğiyle…
