GAZETECİLİK SUÇ DEĞİLDİR!
Sabahın 04.20’sinde yalnızca bir televizyonun kapısı değil, basın özgürlüğünün kapısı çalındı!
Bir ülkenin sabahı, gazetecilerin kapısına polis dayandığında aydınlanmaz. O sabah, demokrasinin üzerine bir gölge düşer. 17 Kasım sabahı saatler 04.20’yi gösterirken Sözcü Medya Grubu’nun kapısına polisler dayandı. Aramalar yapıldı, yöneticiler gözaltına alındı, Sözcü TV ve Sözcü.com.tr’ye kayyum atandığı açıklandı. Henüz Türkiye uykudayken, bir medya kuruluşunun koridorlarında bambaşka bir sabah yaşanıyordu.
Peki, o saatlerde orada kimler vardı?
Belki gece boyunca haber yetiştirmek için bilgisayar başında oturan bir editör… Belki sabahın ilk ışıklarıyla canlı yayına hazırlanacak bir kameraman… Belki çocuğunu uyandırmadan evden çıkıp haber peşinde koşan bir muhabir… Belki de yıllarını gazeteciliğe vermiş, mesleğini her şeyin üzerinde tutan bir basın emekçisi…
Onların suçu neydi?
Haber yapmak mı?
Soru sormak mı?
Gerçeğin peşinden koşmak mı?
Gazetecilik, iktidarların hoşuna giden haberleri yazmak değildir. Gazetecilik, gerektiğinde alkışlamak kadar gerektiğinde itiraz edebilmektir. Gazetecilik, gücün karşısında eğilmeden halkın haber alma hakkını savunabilmektir. Elbette hiçbir medya kuruluşu hukukun üzerinde değildir. Her türlü iddia araştırılabilir, soruşturulabilir. Hiç kimseye ayrıcalık tanınmasını da beklemiyoruz. Ancak hukuk devleti olmanın bir başka şartı daha var: Adaletin yalnızca uygulanması değil, herkes tarafından adil olduğuna inanılabilmesidir. İşte tam da bu nedenle, Sözcü’ye yönelik operasyonun bütün yönleriyle şeffaf biçimde açıklanması, hukuki güvencelerin eksiksiz korunması ve gazetecilerin mesleki faaliyetlerinin soruşturmanın gölgesinde bırakılmaması gerekiyor.
Çünkü mesele yalnızca Sözcü değil!
Bugün Sözcü’nün kapısında yaşananları görmezden gelenler, yarın başka bir gazetenin, başka bir televizyonun, hatta kendi kapılarının önünde aynı endişeyi yaşayabilir. Basın özgürlüğü, yalnızca sizin düşüncenizi yazan gazetecilerin özgürlüğü değildir. Size karşı çıkanın, sizi eleştirenin, yanlışınızı sorgulayanın da özgürlüğüdür. Demokrasi, herkesin aynı şeyi söylediği bir düzen değildir. Demokrasi, farklı seslerin korkmadan konuşabildiği bir ülkedir.
O KORİDORLARDA SADECE YÖNETİCİLER YOK!
Benim bugün en çok düşündüğüm insanlar, Sözcü’nün o koridorlarında çalışan basın emekçileri…
Ay sonunu getirmeye çalışan, evinin kirasını düşünen, çocuğunun okul masrafını hesaplayan, sabahın köründe işe yetişen insanlar…
Bir haberin peşinde saatlerce koşturan muhabirler…
Görüntü yetiştirmek için yağmurda, soğukta bekleyen kameramanlar…
Bir kelimenin, bir başlığın, bir haberin sorumluluğunu taşıyan editörler…
Yayın saatine dakikalar kala heyecanla çalışan teknik ekipler…
Onların da aileleri, hayalleri, umutları var. Bir gazeteye operasyon yapıldığında yalnızca tabelalar, bilgisayarlar ve yayın masaları etkilenmez. O binanın içinde hayatını gazetecilikle kurmuş yüzlerce insanın geleceği de belirsizliğe sürüklenebilir.
Bir anne, çocuğuna o akşam ne anlatacak?
Bir baba, yarın işine gidip gidemeyeceğini düşünürken nasıl huzur bulacak?
Bir muhabir, yıllarca emek verdiği mesleğinin yarınından nasıl emin olacak?
İşte asıl unutulmaması gerekenler bunlar. Sözcü’de çalışan gazeteci arkadaşlarımızın, basın emekçilerinin yanında olduğumuzu söylemek bir siyasi tercih değil, mesleki dayanışmanın ve insanlık sorumluluğunun gereğidir.
BUGÜN SÖZCÜ, YARIN HANGİ GAZETE?
Gazetecilik mesleği zaten ağır bir sınavdan geçiyor. Düşük ücretler, güvencesiz çalışma koşulları, ekonomik baskılar, işsizlik ve mesleki gelecek kaygısı… Bir de bunların üzerine özgürce haber yapabilme endişesi ekleniyor. Gazeteci artık yalnızca haberin doğruluğunu değil, haberin kendisine ne getireceğini de düşünmek zorunda kalıyorsa burada hepimizin durup düşünmesi gerekiyor.
Unutmayalım: Gazetecinin kalemi kırılırsa toplumun haber alma hakkı da yara alır. Bir televizyonun ekranı kararabilir. Bir internet sitesinin yönetimi değişebilir. Bir gazetenin kapısında polisler bekleyebilir. Ama halkın gerçekleri öğrenme ihtiyacını hiçbir karar ortadan kaldıramaz.
Bugün Sözcü’de çalışan arkadaşlarımıza sesleniyorum:
Yalnız değilsiniz.
Sizin emeğinizi, gecenizi gündüzünüze katarak yaptığınız haberleri, verdiğiniz meslek mücadelesini görüyoruz. Gazetecilik, yalnızca bir iş değildir. Bazen bir ömürdür, bazen bir vicdan meselesidir, bazen de bütün zorluklara rağmen doğru bildiğini yazabilme cesaretidir.
Ve son sözüm şudur:
Bir ülkede gazeteciler sabaha karşı korkuyla uyanıyorsa, o ülkenin demokrasi nöbeti henüz bitmemiş demektir. Biz gazeteciler ayrıcalık istemiyoruz. Hukukun üstünlüğünü, adil yargılanmayı, özgürce haber yapabilmeyi ve emeğimizin karşılığını istiyoruz.
Ne fazla, ne eksik!
Çünkü özgür basın olmadan güçlü demokrasi, özgür gazeteci olmadan gerçek habercilik olmaz.
Ve unutulmasın… Bir gazetenin ışığını kapatabilirsiniz ama gerçeği arayan insanların vicdanını karartamazsınız!
Gazetecilik suç değildir.
Soru sormak suç değildir.
Halkın haber alma hakkı vazgeçilmezdir.
Özgür basın, özgür toplum demektir!





