Yere düştüğünde elinden tutanı, ayağa kalkar kalkmaz tekmeliyor ve sırtını dönüyorsan vefasızsın arkadaş!
Ne kadar fitne çıkarırsa çıkarsın, sırf parası var diye bir kesimi baş tacı ediyorsan vefasızsın arkadaş!
O zaman senin değerini belirleyen paradır.
Amerikan deyimiyle “Red Cent”, yani tek kuruş kadar değersizleşen bir para...
Bakır esaslı eski centler zamanla oksitlenir, parlaklığını kaybeder. Başlangıçtaki cafcaflı görüntü gider; geriye mizacı ve aslı kalır.
İşte insan da böyledir.
Vefa yoksa, parıltının ne anlamı var?
Türk siyasetinde vefa ciddi bir sorun.
Neredeyse her liderin çevresinde, yola çıktığı gün yanında bulunan insanlara zamanla sırt çevirmesinin; dün “adamım” dediğini bugün düşman ilan etmesinin örneklerini görüyoruz.
Acımasız denizlerde her zaman mı haklı JAWS?
Harun iken yanı başında tuttuğunu, Karun olunca unutuyorsan vefasızsın arkadaş!
“Dün dündür, bugün bugündür” diyorsan, bunu haklılık gerekçesi olarak kullanabilirsin.
Ama unutma:
Bugün kurduğun düzen yarın seni de yıkabilir.
O zaman ağlamayacaksın!
Siyaset denizi insanı hemen boğmaz.
Birkaç kez şans verir.
Ama boğulduğunda, hançeri kimin sapladığını anlamanın da artık pek faydası yoktur.
Geçmiş olsun!
Bir, iki, üç...
Hatalar, stratejik falsolar, yanlış hesaplar...
Doludizgin devam ederken çevrendeki hançerleri adeta kendi ellerinle bileliyorsan ve yetmiyormuş gibi hançerin üzerine bir de zehir sürüyorsan...
En sonunda o hançer kritik bir anda sana saplandığında, bu defa sedyeden de kalkamazsın.
Ameliyat da kâr etmez artık.
Çünkü bazen mesele yaranın büyüklüğü değil,
hançeri kimin ve neden hazırladığıdır.
O zaman geriye söylenecek tek söz kalır:
Allah rahmet eyleye!
Numan CENGİZ
Araştırmacı Yazar
