ANKARA’DA KOLTUK HESABI, VATANDAŞTA GEÇİM DERDİ!
Siyasetin gündemi değişiyor, milletin çilesi değişmiyor…
Türkiye’de siyaset yine bildiğimiz siyaset… Bir tarafta iktidar kendi politikalarını anlatıyor, diğer tarafta muhalefet eleştirilerini sıralıyor. Meclis kürsülerinde sert sözler, komisyonlarda tartışmalar, siyasi kulislerde hesaplar…Ama bir gerçek var ki Ankara’nın duvarlarını aşamıyor: Vatandaşın geçim mücadelesi!
Bugün Meclis’te 2027 yılı bütçesi konuşuluyor. Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek’in bütçe görüşmeleri, fon krizi tartışmaları ve muhalefetin istifa çağrılarıyla başladı. Yani daha bütçenin ayrıntıları konuşulurken ekonomi yönetimi de siyasi tartışmaların merkezine oturdu.
Peki soralım: Bu bütçede emeklinin yüzü ne kadar gülecek? Asgari ücretlinin sofrasına ne kadar ekmek girecek? Gençlerin iş bulma umudu hangi rakamlarla karşılanacak? Esnafın borç yükü nasıl hafifleyecek?Bütçe dediğiniz yalnızca milyarlarca liralık rakamların alt alta yazılması değildir. Bütçe, bir ülkenin kaynaklarının kimler için ve nasıl kullanılacağının göstergesidir.Vatandaş artık ekonomik başarı hikâyeleri dinlemek değil, o başarının kendi cebine yansımasını görmek istiyor.
Muhalefet sadece eleştirmekle yetinmemeli! İktidarın sorumluluğu elbette büyük. Ancak muhalefetin de vatandaşın karşısına yalnızca eleştirilerle çıkma lüksü yok. Millet çözüm bekliyor. Ekonomide alternatif program, istihdamda somut projeler, tarımda üreticiyi koruyacak politikalar, eğitimde gençlerin geleceğini güvence altına alacak adımlar… Siyasetçi eleştirebilir, itiraz edebilir. Ama bütün bunların sonunda vatandaşın önüne bir çözüm koymak zorundadır.
Siyasetin en büyük sınavı: Güven!
Bugün Türkiye’nin en önemli meselelerinden biri de siyasete duyulan güvenin güçlendirilmesidir. Şeffaflık nerede? Hesap verebilirlik nerede? Kamu kaynaklarının kullanımında denetim ne kadar güçlü?
Bunlar herhangi bir partinin değil, 86 milyonun sorularıdır. Kimse unutmasın; vatandaş yalnızca seçim dönemlerinde hatırlanacak bir seçmen değildir. Vatandaş, ülkenin gerçek sahibidir.
Ve Son söz olarak…
Ankara’da siyasi hesaplar yapılırken Anadolu’da insanlar ay sonunu hesaplıyor.Bir emekli pazarda filesini dolduramıyorsa, bir genç geleceğini başka ülkelerde arıyorsa, bir esnaf kepengini kapatmayı düşünüyorsa burada siyasetin kendisine dönüp bakması gerekiyor. İktidar da muhalefet de aynaya bakmalı. Çünkü bu ülkenin insanı artık birbirine bağıran siyasetçiler değil, sorunlarını çözen yöneticiler görmek istiyor. Koltuklar gelip geçicidir. Makamlar değişir, partiler değişir, iktidarlar değişir. Ama milletin hafızası kalır.
Ve sandık günü geldiğinde herkesin önüne aynı soru çıkar:
Bu ülke için ne söylediğiniz değil, bu ülkenin insanı için ne yaptınız?
