Türkiye artık siyasi nutuklardan, seçim meydanlarında verilen güzel sözlerden ve “biz gelince düzelteceğiz” cümlelerinden yoruldu.
Demokrasi mi?
Nasıl?
Hukukun üstünlüğü mü?
Hangi yasayla?
Yolsuzlukla mücadele mi?
Hangi denetim mekanizmasıyla?
Liyakat mi?
Hangi kuralla?
Şeffaflık mı?
Kim denetleyecek?
İşte mesele tam da burada.
CHP iktidara talipse artık yalnızca mevcut iktidarın yanlışlarını anlatmakla yetinmemeli. Türkiye’nin önüne, kendi iktidarını da sınırlayacak somut bir kanun paketi koymalıdır.
Çünkü gerçek demokratlık, “Biz iktidara geldiğimizde iyi yönetiriz” demek değildir.
Gerçek demokratlık;
“Biz iktidara geldiğimizde de bizi sınırlayacak kuralları bugün koyuyoruz.”
diyebilmektir.
O halde CHP’ye açık çağrı:
“BİZ GELİNCE” DEMEYİN; BUGÜNDEN KANUNU GETİRİN!
YARGI BAĞIMSIZLIĞI: HÂKİM SİYASETÇİDEN DEĞİL, HUKUKTAN KORKSUN
CHP yargı bağımsızlığı istiyorsa bunu slogan olmaktan çıkarsın.
HSK’nın yapısını, üyelerinin belirlenmesini, hâkim ve savcıların atama, terfi, nakil ve disiplin süreçlerini açık, objektif ve denetlenebilir kurallara bağlayan düzenlemeyi Meclis’e getirsin.
Bir hâkim karar verirken siyasi sonuç hesabı yapmamalı.
“Bu karar kimin hoşuna gider?”
“Yarın görev yerim değişir mi?”
“Terfim engellenir mi?”
diye düşünmemeli.
Tek bir şey düşünmeli:
HUKUK NE DİYOR?
Hâkim ve savcının mesleki geleceği siyasi iktidarın takdir alanı olmaktan çıkarılmalı.
Çünkü yargı bağımsızlığı iktidarın lütfu değil, vatandaşın güvencesidir.
PARTİ İÇİ DEMOKRASİ: ÖNCE KENDİ EVİNİZİ DÜZELTİN
CHP ülkeye demokrasi vaat ediyorsa, kendi partisinin içinde de demokrasiyi tartışmaktan kaçmamalıdır.
Delege sistemi kişisel sadakat düzenine dönüşmeyecek.
Adaylar kapalı kapılar ardında belirlenmeyecek.
Üyenin iradesi birkaç kişinin kararına teslim edilmeyecek.
Genel başkanlık makamı parti örgütünün üzerinde bir güç alanına dönüşmeyecek.
Parti maliyesi şeffaf olacak.
Aday belirleme süreçleri demokratikleşecek.
Üye gerçekten söz sahibi olacak.
Çünkü çok basit bir gerçek var:
KENDİ PARTİSİNDE DEMOKRASİYİ İŞLETEMEYEN, ÜLKEYE DEMOKRASİ DERSİ VEREMEZ.
Siyasi partiler liderlerin özel mülkü değildir.
Partiler üyelerin ortak siyasi iradesidir.
CHP bunu gerçekten savunuyorsa, siyasi partiler yasasını değiştirecek teklifini bugün Meclis’e getirsin.
SİYASİ ETİK: MAKAM HALKIN EMANETİDİR
Türkiye'nin güçlü bir Siyasi Etik Yasası'na ihtiyacı var.
Siyasetçinin malvarlığı…
Çıkar ilişkileri…
Kamu ihaleleriyle bağlantıları…
Yakınlarının kamu kaynaklarıyla ilişkileri…
Hediye ve menfaatler…
Görev sonrası özel sektör ilişkileri…
Hepsi açık kurallara bağlanmalı.
Milletvekilliği ticari faaliyet değildir.
Belediye başkanlığı aile şirketi değildir.
Bakanlık makamı kişisel nüfuz alanı değildir.
Kamu görevi, kamuya ait yetkinin geçici olarak kullanılmasından ibarettir.
O makamda oturan herkes hesap vermelidir.
Siyasetçi kamu görevinden ekonomik veya kişisel çıkar sağlayamayacaksa, bunun açık ve bağlayıcı kuralları olmalıdır.
CHP bunu istiyorsa, Siyasi Etik Yasası'nı Meclis’e getirsin.
NEREDEN BULDUN? TÜRKİYE ARTIK BU SORUYU SORMALI
Gelelim en can alıcı noktaya.
Bir siyasetçi kısa sürede olağanüstü servet sahibi olmuşsa:
NEREDEN BULDUN?
Bir kamu görevlisinin resmi geliriyle açıklanamayacak bir malvarlığı ortaya çıkmışsa:
NEREDEN BULDUN?
Kamu kaynaklarıyla iş yapan bir şirketin sahiplerinde olağandışı zenginleşme görülüyorsa:
NEREDEN BULDUN?
Malvarlığı üçüncü kişiler veya şirketler üzerinden gizleniyorsa:
NEREDEN BULDUN?
Para hareketlerinin kaynağı açıklanamıyorsa:
NEREDEN BULDUN?
Türkiye’nin kapsamlı ve hukuk güvencelerine sahip bir “Nereden Buldun?” düzenlemesine ihtiyacı var.
Ama burada çok önemli bir çizgi çekilmeli:
Zengin olmak suç değildir.
Ticaret yapan, yatırım yapan, miras alan, şirket kuran veya servet kazanan vatandaş sırf zengin olduğu için devletin hedefi haline gelemez.
Ancak kanunda açıkça belirlenen objektif kriterler ortaya çıkmışsa, olağandışı ve kaynağı açıklanamayan servet artışı araştırılabilmelidir.
Miras mı?
Ticaret mi?
Gayrimenkul satışı mı?
Yatırım mı?
Şirket geliri mi?
Bağış mı?
Yasal kaynağını gösteriyorsan mesele yok.
HUKUKA UYGUN SERVET KORUNUR; KAYNAĞI AÇIKLANAMAYAN SERVET ARAŞTIRILIR.
İşte hukuk devleti ile keyfi devlet arasındaki fark budur.
KAMU GÖREVLİSİNE DAHA SIKI DENETİM
Kamu gücü kullananların denetimi daha sıkı olmalıdır.
Çünkü o makam onların şahsi malı değildir.
Devletin yetkisini kullanmaktadırlar.
Göreve geldiğinde neye sahipti?
Görev süresince ne kazandı?
Malvarlığı ne kadar arttı?
Bu artış hangi yasal gelirle gerçekleşti?
Sorular açık olmalıdır.
Özellikle siyasi karar alma ve kamu kaynaklarının kullanımında yetkili olanlar için malvarlığı bildirimi yalnızca dosyaya kaldırılan bir belge olmaktan çıkarılmalı, etkin bir denetim mekanizmasına dönüştürülmelidir.
SİVİL YURTTAŞ DA KORUNMALI, HUKUK DA İŞLEMELİ
“Nereden Buldun?” düzenlemesi bir siyasi cadı avına dönüşmemeli.
Sıradan vatandaşın siyasi görüşü, yaşam tarzı veya zenginliği denetim gerekçesi olamaz.
Devlet “sen zenginsin, hesabını ver” diyemez.
Fakat kanunda önceden belirlenmiş objektif şartlar oluştuğunda olağandışı servet artışının kaynağının araştırılabilmesi de hukuk devletinin gereklerinden biri olabilir.
Buradaki temel ilke açık:
Ne zengin olduğu için vatandaş suçlanacak ne de kaynağı açıklanamayan servet dokunulmaz hale gelecek.
Denetimin ölçüsü siyasi kimlik değil, hukuki kriter olacak.
İSTİSNASIZ DENETİM: “BİZİM ADAM” DİYE BİR HUKUK YOK!
İşte asıl sınav burada.
“Nereden Buldun?” yasası sadece siyasi rakipleri denetlemek için kullanılacaksa hiç çıkarılmasın.
İktidara yakın olan korunacak, muhalif olan didiklenecekse bunun adı hukuk değildir.
Bunun adı siyasi tasfiyedir.
Bu nedenle kural tek olmalıdır:
İKTİDARA DA MUHALEFETE DE AYNI HUKUK!
Bakan denetlenecek.
Milletvekili denetlenecek.
Belediye başkanı denetlenecek.
Bürokrat denetlenecek.
Kamu kaynağı kullanan şirket denetlenecek.
Kanunda belirlenen objektif şartları taşıyan yurttaş da denetlenebilecek.
Ama siyasi görüş nedeniyle hiç kimse hedef alınamayacak.
Denetim kişiye göre değil, kritere göre yapılacak.
Çünkü hukukta “bizim adam” diye bir madde yoktur.
KUVVETLER AYRILIĞI: İKTİDARIN GÜCÜNE SINIR KOYUN
CHP kuvvetler ayrılığı diyorsa bunu da somutlaştırmalıdır.
Yasama görevini yapacak.
Yürütme görevini yapacak.
Yargı görevini yapacak.
Kurumlar birbirinin alanını işgal etmeyecek.
TBMM’nin denetim gücü etkili hale getirilecek.
Kamu harcamaları şeffaflaştırılacak.
İhaleler, sözleşmeler ve kamu kaynaklarının kullanımı toplumun denetimine açılacak.
Çünkü mesele bugün kimin iktidarda olduğu değildir.
Mesele, yarın iktidara gelecek kişinin de sınırsız güç kullanamamasıdır.
“Biz gelince iyi kullanırız” anlayışı demokrasi değildir.
Demokrasi;
“KİM GELİRSE GELSİN KÖTÜYE KULLANAMASIN.”
diyebilmektir.
ADLİ KOLLUK: SİYASİ TALİMAT DEĞİL, HUKUK
Ceza soruşturmalarında adli kolluk ile savcılık arasındaki görev ve yetkiler açıkça belirlenmelidir.
Adli kolluk soruşturma bakımından savcının hukuka uygun talimatları doğrultusunda hareket etmeli, siyasi makamların soruşturmalara doğrudan müdahalesinin önüne geçilmelidir.
Hiçbir siyasi makam devam eden bir soruşturmanın yönünü değiştirmek amacıyla adli kolluğa talimat verememelidir.
Delillerin toplanması, muhafazası ve soruşturma süreçleri izlenebilir ve denetlenebilir hale getirilmelidir.
CHP’YE ÇAĞRI: BİZ GELİNCE DEMEYİN!
Sayın CHP yönetimi;
Artık sadece “iktidar değişecek” demeyin.
İktidar değişince ne değişecek, onu anlatın.
Sadece “yargı bağımsız olacak” demeyin.
HSK reformunu getirin.
“Parti içi demokrasi” demeyin.
Siyasi Partiler Kanunu’nu değiştirin.
“Siyasette temizlik” demeyin.
Siyasi Etik Yasası’nı getirin.
“Yolsuzlukla mücadele” demeyin.
“NEREDEN BULDUN?” YASASINI GETİRİN.
“Kuvvetler ayrılığı” demeyin.
Yetkileri ve denetim mekanizmalarını kanunla güvenceye alın.
“Adalet” demeyin.
Adli kolluğu hukuki güvenceye alın.
Ve bütün bunları yalnızca rakiplerinizi bağlayacak şekilde değil, yarın sizi de bağlayacak şekilde yapın.
İşte o zaman samimiyetiniz tartışılmaz.
CHP, BİZE GÜVENİN DEMESİN!
Tam tersine:
“BİZE DE GÜVENMEYİN.”
desin.
“Bizi de denetleyecek kurumları kuracağız.”
“Bizi de sınırlayacak yasaları çıkaracağız.”
“Bizim dönemimizde de kimse hukukun üzerinde olmayacak.”
desin.
İşte gerçek siyasi cesaret budur.
Çünkü demokrasi, iyi insanların sınırsız yetki kullandığı sistem değildir.
Kötü niyetli insanların bile sistemi bozmasını engelleyen kurumlar düzenidir.
Türkiye’nin ihtiyacı bir başka güçlü adam değildir.
Türkiye’nin ihtiyacı, güçlü adamı bile sınırlayacak güçlü hukuktur.
O nedenle CHP’ye çağrımız açık:
SÖZ DEĞİL, KANUN TEKLİFİ VER!
“BİZ GELİNCE” DEMEYİN; BUGÜNDEN KANUNU GETİRİN!
Yargı bağımsızlığı…
Siyasi Etik…
Parti içi demokrasi…
Kuvvetler ayrılığı…
Adli kolluk…
“Nereden Buldun?”…
İstisnasız denetim…
Bunların her biri artık seçim vaadi değil, kanun teklifi olmalıdır.
Ve o kanunun temelinde tek bir ilke bulunmalıdır:
İKTİDARA DA MUHALEFETE DE AYNI HUKUK!
Çünkü hukuk bir partiye göre değişmez.
Siyasetçiye göre değişmez.
Makam sahibine göre değişmez.
Servete göre değişmez.
Güce göre hiç değişmez.
KİM OLURSAN OL, HESAP VER!
Ama hesabı siyasi iktidar değil;
BAĞIMSIZ HUKUK SORSUN!
İşte Türkiye’nin ihtiyacı budur.
Söz değil.
Slogan değil.
“Biz gelince” hiç değil.
BUGÜNDEN KANUN.
