Bir insanı eleştirebilirsiniz. Düşüncelerine karşı çıkabilir, siyasi duruşunu sorgulayabilirsiniz. Ancak hiçbir görüş ayrılığı, bir insanın yıllarca verdiği emeği ve taşıdığı sorumluluğu yok sayma hakkı vermez.
Kemal Kılıçdaroğlu'na yönelik kullanılan “Türkiye siyasetinin başına gelmiş en talihsiz vaka” ifadesini yalnızca siyasi bir tepki olarak görmüyorum.
Bu söz, siyaset ve medya dünyasında eleştiri kültürünün nasıl bir üslup sorununa dönüştüğünü de gösteriyor.
Bir sosyolog olarak soruyorum:
Ne zamandan beri fikir ayrılıkları, insanları itibarsızlaştırma hakkı veriyor?
Kemal Kılıçdaroğlu eleştirilemez değildir. Hiç kimse eleştiriden muaf değildir. Ancak eleştiriyle hakaret arasındaki sınır kaybolduğunda, zarar gören yalnızca kişiler değil, toplumun ortak değerleridir.
Unutulmamalıdır ki makamlar geçicidir, siyasi tartışmalar unutulur. Fakat insanların birbirine gösterdiği saygı ya da saygısızlık toplumsal hafızada yerini alır.
Bir insanın siyasi görüşüne katılmayabilirsiniz. Ama onun insanlık onurunu tartışmaya açamazsınız.
Çünkü siyaset yalnızca iktidar mücadelesi değil, aynı zamanda bir ahlak ve vicdan sınavıdır.
Ve bugün Türkiye'nin en çok ihtiyaç duyduğu şey, birbirini yok etmeye çalışan sesler değil, birbirini dinleyebilen vicdanlardır.
Sözün ağırlığı, insanı küçültmesinde değil; hakikati yüceltmesindedir.
Neslihan Karayılan
Sosyolog – Yazar
