Üç Çocuk Yetmez mi, Beş Çocuk mu Olsun?
Dünya nüfusu giderek yaşlanıyor...
İnsanlık tarihinde ilk kez, dünya genelinde 65 yaş ve üzerindeki insanların sayısı, 5 yaş altındaki çocukların sayısını geçti. Bu tablo, yalnızca demografik bir istatistik değil; geleceğin ekonomisini, sosyal güvenlik sistemlerini, çalışma hayatını ve ülkelerin kaderini doğrudan ilgilendiren büyük bir değişimin habercisi.
Peki Türkiye'nin bu tablo karşısındaki önlemi nedir?
Üç çocuk yetmez mi denilecek, beş çocuk mu önerilecek?
Yıllardır nüfus artışı konusunda vatandaşlara çocuk yapma çağrısı yapılıyor. Ancak kimse dönüp şu soruyu sormuyor:
Bu çocuklar nasıl büyütülecek?
Bugün üç çocuğunu mevcut asgari ücretle okula göndermekte zorlanan bir aile, beş çocuğa nasıl bakacak?
Çocuk yapmak yalnızca dünyaya bir çocuk getirmek değildir. O çocuğun beslenmesi, eğitimi, sağlığı, barınması ve geleceğe hazırlanması gerekir. Bir aile, daha fazla çocuk sahibi olmaya teşvik edilirken, o çocukların insanca yaşayabileceği ekonomik şartların da oluşturulması gerekmez mi?
Nüfus politikası, insanlara yalnızca “daha fazla çocuk yapın” demekle yürütülemez.
Gençler evlenemiyorsa, evlenenler çocuk sahibi olmayı ekonomik nedenlerle erteliyorsa, anne ve babalar çocuklarının eğitim masraflarını karşılamakta zorlanıyorsa, sorun insanların çocuk yapmak istememesi değildir.
Sorun, çocuk büyütmenin giderek lüks haline gelmesidir.
Bir de yıllardır Suriyeli sığınmacılar ve mülteciler üzerinden siyaset yapanların bu tartışmadaki sessizliği var. Bir taraftan Türkiye'nin demografik geleceği konusunda kaygılar dile getiriliyor, diğer taraftan genç nüfusun kendi ülkesinde ekonomik güvenceyle aile kurabilmesinin önündeki engeller konuşulmuyor.
Genç nüfus yaratmak başka baharlara mı bırakıldı?
“Aile ve Nüfus Yılı” ilan etmek, kampanyalar düzenlemek ve bol bol “sevişin, çocuk yapın” mesajları vermek de beklenen sonucu vermedi.
Çünkü insanlar sloganlarla çocuk büyütmüyor.
Bir çocuk dünyaya gelmeden önce anne ve baba hesabını yapıyor: Kirayı nasıl ödeyeceğiz? Okul masrafı ne olacak? Servis ücretini nasıl karşılayacağız? Beslenmesi, kıyafeti, sağlığı nasıl sağlanacak?
Bu soruların cevabı yoksa, üç çocuk tavsiyesi de beş çocuk çağrısı da havada kalır.
Türkiye gerçekten genç nüfusunu korumak istiyorsa önce gençlerine gelecek vermek zorunda.
Önce iş...
Önce gelir...
Önce güvenli bir yaşam...
Önce çocukların iyi bir eğitim alabileceği bir düzen...
Bunları sağlamadan nüfus politikası yapmak, vatandaşa sadece “daha çok çocuk yapın” demekten ibaret kalır.
Ve görünen o ki, artık bu sözlerin de bir karşılığı yok.
Çünkü insanlar artık yalnızca çocuk sahibi olmayı değil, çocuklarına nasıl bir gelecek bırakacaklarını düşünüyor.
