BU RUBÂÎSİ
Eşref iken esfel nânkör insân bu!
Arzû dolu hâin ehl-i isyân bu!
Ânında satar dostun meftûn-ı zer!
Hayvâna hakâret dersek hayvân bu!
[Mef'ûlü][Mefâ'îlün][Mef'ûlün][Fâ’]
Numan CENGİZ
Dîvân Şâiri/2026 Ekim 222
Günümüz Diliyle Açıklama:
1. Eşref iken esfel nânkör insân bu!
İnsan, yaratılmışların en şereflisi olabilecekken nankörlüğüyle en aşağılık seviyelere düşebilen bir varlıktır.
2. Arzû dolu hâin ehl-i isyân bu!
Arzularının esiri olan, ihanet eden ve değerleri hiçe sayarak isyana sürüklenen de bu insandır.
3. Ânında satar dostun meftûn-ı zer!
Altına, paraya ve çıkara gönül veren insan, menfaati uğruna en yakın dostunu bile bir anda satabilir.
4. Hayvâna hakâret dersek hayvân bu!
Böyle bir insana hayvan demek, hayvana hakaret olur; çünkü insan, davranışlarıyla hayvanın bile altında bir seviyeye düşebilir.
Numan CENGİZ
Dîvân Şâiri/2026 Ekim 22
