Meydanlarda alkış, sandıkta hüsran!
Ağzıyla kuş tutsa yaranamıyor muhterem! Dağları delen, Ferhat misali su getiren biri olsa yine faydasız!
Vatandaş oy vermiyor ama işin ilginç tarafı şu: Öldükten sonra arkasından, “İyi adamdı rahmetli!” diyerek kendini teselli ediyor. İnanın, dirilip gelse yine oy vermeyecek o iyi dediği adama!
Şartlanmış hemen herkes. Sağda da solda da siyaset müessesesi, bu şartlanmışlıkların gölgesinde işlemeye devam ediyor.
Bahaneler hazır, hem de bol miktarda!
“Barajı aşamaz, oyun boşa gitmesin.”
“İyi hoş ama iktidar olamaz.”
“Doğru dürüst adam ama yapamaz.”
Hiçbir şey bulamazsa din, millet, o da yetmezse mezhep üzerinden yaftalama!
Oy vermemek için binbir gerekçe!
Peki, oy vermek istiyorsa gerekçeler hazır mı?
Elbette!
“Çalışıyor ama çalıyor da!”
“Yanlışları var ama çalışıyor.”
“Tamam, bu kötü ama diğerleri daha kötü!”
Ve nihayetinde o meşhur sığınak:
“Kendi kötümüz, elin iyisinden iyidir!”
Her seçim aynı senaryo, aynı oyuncular, aynı vodvil!
Kuşkusuz bütün bu gerekçelerin kendince haklı tarafları olabilir. Ancak muhalefet bloğunda, sağ ya da sol ayrımı gözetmeksizin, bu toplumsal gerçekliğe dikkat edilmeden siyaset yapılıyor ve sonuç alınamıyor.
Kimse sanmasın ki fon krizi Cumhur İttifakı'nın içini boşaltır!
Sanılmasın ki Sarıgül ya da başka dosyalar Yeni Parti'ye yönelik teveccühü gölgeler!
Kimse sanmasın ki sade bir arınma teziyle CHP şaha kalkar!
Kimse sanmasın ki bayrak sallayarak oy alınır, iktidar olunur!
Bunlar yetmez muhterem!
Çünkü seçmenin zihninde, hatta bilinçaltında, bütün bunlardan çok daha derin bir mesele var.
Bir de siyasetçinin kendisine hazırladığı konforlu bir sığınağı var:
“Biz diyeceğimizi diyelim, gerisi halkın takdiri. Kendileri bilir!”
İşte bu sığınak senin mezarın muhterem!
Sen, “Halk bilir!” diyerek kenara çekildiğin sürece halk da seni bilmeyecek, sandıkta tercih etmeyecek!
Mesele yalnızca doğruyu söylemek değil; ne yapıp edip gönüllere girmek, güven vermek ve o oyu alabilmektir.
Aksi hâlde müzmin muhalefete devam!
Bugün Türkiye, iktidarın da muhalefetin de alternatifsiz göründüğü bir demokrasi sınavı veriyor.
Puan aynı, sonuç aynı!
Değişim olacak mı, göreceğiz. Ancak bahsettiğimiz meseleler dikkate alınmadığı sürece değişim pek mümkün görünmüyor.
Çünkü siyaset yalnızca meydanları doldurmak, sosyal medyada gündem olmak, slogan üretmek ve rakibin yanlışlarını teşhir etmek değildir.
Bütün bunların nihai adresi sandıktır.
Meydanları doldurursunuz, sosyal medyada viral olursunuz ama seçmenin oy verme iradesine dokunamadığınız sürece sandıkta hüsran kaçınılmazdır!
Oy vermeme refleksini kıramadığın sürece kazanamazsın muhterem!
Numan CENGİZ
İlahiyatçı Araştırmacı Yazar
