Seçmen yoksulluğuna değil, siyasetin üretemediği umuda bakar!
Türk siyasetinde seçmen profili, ruh dinamikleri, oy kullanma eğilimleri, öncelikleri, önsezileri ve beklentileri üzerine müteaddit analizlerimiz oldu, olmaya da devam edecek.
Sahaya ilişkin tespitlerimizi önyargılardan arınmış, sağlıklı ve tarafsız bir değerlendirmeyle ortaya koyduğumuz kanaatindeyiz. Bu sebeple yanılgı payımızın oldukça düşük olduğunu düşünüyoruz.
Tespitlerimizi yaptık, teşhislerimizi koyduk. Üstelik yanılmadık! Dahası, tedavi konusunda yol gösterici önerilerimizi de defalarca dile getirdik.
Ne var ki muhalefet cephesinde artık klasikleşmiş yanılgılar ve bu yanılgılardan beslenen ön kabuller varlığını koruyor.
Anlaşılan o ki muhteremler yazılarımızı ya okumuyor ya da kâle almıyor!
Son olarak Sayın Kılıçdaroğlu'nun emeklilere hitaben yaptığı konuşmada dile getirdiği sitem, bu anlayışın hâlâ devam ettiğini gösteriyor.
Kendisinin de kendince haklı sebepleri olabilir. Ancak seçmenin de kendince haklı sebepleri var. Belli ki bu mesele hâlâ genel merkezlerin gündeminde gerektiği gibi değerlendirilmiyor.
Daha önce defalarca yazdık:
Kimse ekonomik yoksunluk sebebiyle muhalefete oy vermek zorunda değildir!
Özellikle sol siyaset zemininde, CHP ekseninde bu anlayışın bariz biçimde varlığını sürdürmesi, kamuoyunda bir kez daha hayal kırıklığı yaratmıştır.
Sitem ederek, seçmene tavır koyarak oy alınmaz!
Nitekim salondaki alkışların önemli bir bölümünün gönülsüz ve nezaket gereği olduğunu görmek de zor değildi.
Milletimizin güzel bir davranışı vardır. Misafir olduğunuz evde ikram edilen çayı beğenmeseniz bile ev sahibinin hatırına en az iki bardak içersiniz. Beğenmediğiniz şarkıyı da şarkıcı mahcup olmasın diye alkışlarsınız.
Ancak çayını beğenmeyen misafirin hatır için içtiğini anlayamayan ev sahibi çay demlemesini öğrenemez; şarkısının nezaketen alkışlandığını fark etmeyen sanatçı da güzel şarkı söylemeyi beceremez!
Siyaset de böyledir. Her alkış başarıyı tasdik etmez; alkışların çoğu bazen yalnızca bir nezaket gösterisidir.
Siyasilerin, özellikle sol siyaset erbabının, bu gerçeği artık anlaması gerekiyor.
En amiyane tabirle, "Açsan bana oy vermeye mecbursun!" anlayışıyla seçmenden oy alamazsınız.
Umut vermediğiniz, beklenti yaratmadığınız, güven tesis etmediğiniz sürece seçmen size yönelmez.
Çünkü seçmen yalnızca bugünkü ekonomik şartlarına bakarak karar vermez; yarınını da düşünür. Bugünkü iktidardan memnun olmayabilir ama yarınını emanet edeceği muhalefete de güvenmek ister.
Ölmüş eşek kurttan korkmaz muhterem!
Ölmediği sürece korkusu devam eder. Seçmenin de kaybedecekleri, korumak istedikleri ve yarına ilişkin endişeleri vardır. Siyasetin görevi bu korkuları istismar etmek değil, onları giderecek bir gelecek tasavvuru ortaya koymaktır.
Seçmenin endişelerini ortadan kaldıracak pozisyon üretemezseniz, iktidarın yanlışlarından beslenmekle yetinir, müzmin muhalefete devam edersiniz!
ANAHTARIN GÜCÜ, KİLİDİN ŞİFRESİNDEDİR!
Bütün bu değerlendirmeler ışığında sağ siyaset zemininde yükselen yeni bir değer dikkatimizden kaçmıyor.
Sayın Yavuz Ağıralioğlu, yaptığı analizler ve nokta atışı söylemleriyle siyasetin gündeminde giderek daha fazla yer buluyor.
Milliyetçi muhafazakâr sağ siyasetin yükselen yıldızı konumundaki Sayın Ağıralioğlu'nu tebrik ediyoruz.
Nazik üslubu, yerinde tahlilleri, kırmadan dökmeden konuşabilen nezih ve kavî tarzı takdire şâyân.
Siyasette yalnızca ne söylediğiniz değil, nasıl söylediğiniz de önemlidir. Haklı olmak kadar haklılığınızı karşı tarafa anlatabilmek, itiraz ederken incitmemek ve farklı kesimlere ulaşabilecek bir dil geliştirmek de maharet ister.
Bu bakımdan Sayın Ağıralioğlu'nun ortaya koyduğu siyasi üslup ve yaklaşım dikkate değerdir.
Paslanmış kilitleri açabilecek muhkem bir anahtar konumunda görünmektedir.
Ancak anahtarın altın olması önemli değildir. Önemli olan güçlü olması, kilidin şifresini çözebilmesi ve dişlilerin yuvaya tam oturmasıdır.
Siyasette de mesele isimlerin parlaklığı değil, toplumun beklentileriyle siyasi söylemin örtüşmesidir.
Anahtar Parti bu bağlamda doğru bir istikamette ilerliyor görünmektedir. Elbette bu yürüyüşün kalıcı bir siyasi karşılık bulması, söylemin teşkilata, teşkilatın sahaya, sahadaki karşılığın da güvene dönüşmesine bağlıdır.
Çünkü siyasette söylemek başka, karşılık bulmak başkadır.
Yollar yürümekle aşınmıyor, yürüyenler aşınıyor!
Yordamdan nasipsize otoban da patika!
Numan CENGİZ
İlahiyatçı Araştırmacı Yazar
