5 Nisan 1994 kararları…
Ekonomi felç olmuş, devalüasyon yapılmış, dolar ve mark tavan yapmış, Türk lirası ciddi değer kaybetmiş!
İktidarda Doğru Yol Partisi, Başbakan Tansu Çiller!
Peki, 1995 genel seçimlerinde ne oldu?
Refah Partisi yüzde 21,38 ile birinci olurken Doğru Yol Partisi yüzde 19,18 oy aldı. Aradaki fark yalnızca 2,2 puandı!
Düşünün, böylesine ağır bir ekonomik krize rağmen iktidar partisinin aldığı oy!
Demirelci duayen kadronun desteğini de arkasına alabilseydi Çiller'in çok daha iddialı bir sonuç elde etmesi mümkündü.
Herkes atıp tuttu ama işte o AMA var ya, her şeyin özü ve özeti!
Söylemlere aldanmasın kimse!
Bugün fon krizi dâhil neler neler yaşandı bu ülkede. Ekonomiden hemen herkes şikâyetçi, vatandaşın alım gücü erimiş, geçim derdi büyümüş durumda. Ancak bütün bunlar sandığa geldiğinde seçmen davranışını tek başına değiştirmiyor.
Çünkü sağ siyaset toplumsal avantajını hâlâ koruyor.
Sebep ne?
Halkı okumak ve anlamak!
Sol siyaset ise toplumla arasına mesafe koyarak, klişe monşer mantığıyla yol aldı. Dine mesafe koydu, inanç dünyasını anlamak yerine çoğu zaman karşısına aldı.
Kendi anne babasının cenazesinde cenaze namazını dahi kılmayan, daha doğrusu kılamayan solcular gördü bu millet!
Artık nasıl bir algı, nasıl bir korkuysa!
Oy alamazsın muhterem, bu şekilde!
Dine rağmen kazanamazsın!
Bugün hemen herkes ekonomiden muzdarip ve iktidarı eleştiriyor. Fakat sandıkta irade ortaya koymaya geldiğinde o meşhur AMA devreye giriyor.
İşte sol siyasetin hâlâ aşamadığı mesele bu!
O AMA'yı bertaraf edecek iradeden, toplumsal iletişimden ve stratejiden yoksun bir siyaset anlayışıyla iktidar olunamaz.
Altılı Masa olsaydı iktidar istifa ederdi, diyor Bülent Kuşoğlu. Bence de önemli ve üzerinde durulması gereken bir tespit.
Ancak taraftar grubu hâlâ Altılı Masa ortaklarına, başta Meral Akşener olmak üzere, göndermeler yapıyor ve eleştirilerini sürdürüyor.
Sözler güzel ama altını dolduracak irade yok!
Bu kitleyle yeni bir ittifak kurmak da kolay değil. Zira en ufak pürüzde ölçüsüzce sosyal medyada arzıendam eden, ittifak ortaklarını hedef alan bir taraftar grubuyla siyaset üretmek mümkün mü?
Kitlesini kontrol etmekten, yönlendirmekten ve ortak hedef etrafında tutmaktan yoksun bir parti ittifaktan da kazançlı çıkamaz.
Nitekim Cumhurbaşkanlığı seçiminin kaybedilmesindeki önemli etkenlerden biri de bu anlayıştı.
Kerameti kendinden bilme hastalığı kronikleşmiş!
Hem tabanda hem de parti çevresinde…
Yıllardır yazdığımız gerçeği Bülent Kuşoğlu aslında itiraf etmiş. Ancak bu gerçeği hayata geçirecek yöntemden, iradeden ve uzman kadrodan yoksun bir parti görüntüsü var.
Sayın Başkan!
İletişim zafiyetini tespit etmeniz güzel. Peki, bu zafiyetin sorumlusu kim veya kimler?
Madem sorun tespit edildi, gereğini yapın. Sorumluları görevden alın!
Hem eleştirip hem de aynı kadrolarla yola devam etmek ciddi bir çelişki. Dahası, yapılan tespitlerin inandırıcılığını da ortadan kaldırıyor.
Sağ siyasetten farkı yok anlaşılan solun da!
Söylemler güzel, iş eyleme gelince burada da AMAlara sarılmak geçer akçe!
Fakat sahada bir fark var; bunu herkes görmeli.
Sağ, nüfus olarak daha geniş bir toplumsal tabana sahip. Üstelik bu taban yalnızca sayısal üstünlükten ibaret değil; sosyal, kültürel ve siyasal nüfuzunu da sandığa taşıyabiliyor.
Bu gerçek dün de böyleydi, bugün de böyle!
Sağı anlamadan, sağ seçmenin oy vermeme refleksini kıramadan iktidar olamazsın muhterem!
Çünkü mesele yalnızca iktidarın yanlışlarını anlatmak değil, seçmenin o yanlışlara rağmen neden yine aynı tercihte bulunduğunu anlayabilmektir.
İşte sol siyasetin bir türlü anlayamadığı, anladığında ise anlatamadığı gerçek tam da budur!
Numan CENGİZ
İlahiyatçı Araştırmacı Yazar
