Sarıgül para biriktirmiş ama dost biriktirememiş!
İnsan hayatı boyunca para kazanabilir, servet sahibi olabilir, makamlar elde edebilir. Ama gün gelir, bütün bunların hiçbirinin işe yaramadığı bir dönemle karşılaşabilir. İşte o zaman çevresinde kaç kişinin gerçekten kendisi için durduğunu anlar.
Sarıgül ailesinin bugün yaşadığı süreç üzerinden insan ister istemez siyasetin vefasını sorguluyor. Dün aynı masalarda oturanlar, birlikte yol yürüyenler, birbirinden güç alanlar bugün nerede?
Gerçi siyasette dostluk dediğimiz şeyin ne kadar gerçek olduğunu hepimiz biliyoruz. Çıkarlar örtüştüğü sürece herkes birbirine dost. Güç varken telefonlar susmaz, kapılar açık olur, sofralar kalabalıklaşır. Ama işler tersine döndüğünde bir bakarsınız, ortalıkta kimse kalmamış.
Siyasette herkes yanınızda görünebilir ama herkes sizin dostunuz değildir.
Ekrem İmamoğlu üzerinden yaşananları da bu çerçevede düşünmek gerekiyor. Dün aynı siyasi çevrelerde bulunan, birlikte hareket eden insanların bugün birbirlerine karşı tutumları, siyasetteki ilişkilerin ne kadar kırılgan olabildiğini gösteriyor. Ancak kimin kimi sattığına ilişkin değerlendirmeleri somut olaylar üzerinden yapmak gerekir.
Benim yıllardır gördüğüm şu: İnsanlar bazen servet biriktirmeye çok fazla zaman ayırıyor ama dost biriktirmeyi ihmal ediyor. Oysa servetiniz zor gününüzde sizi tek başına bırakabilir; gerçek dostluk ise tam da zor günlerde anlam kazanır.
Paranın satın alabildiği çok şey vardır ama samimiyeti ve vefayı satın alamazsınız.
Siyaset geçicidir, makamlar geçicidir, güç de geçicidir. Geriye insanın nasıl yaşadığı, insanlara nasıl davrandığı ve zor gününde yanında kimin kaldığı kalır.
Belki de insanın hayatının sonunda kendisine sorması gereken en önemli soru şudur:
Bunca yıl ne kadar para kazandım değil, bütün bu yıllarda kaç gerçek dost kazandım?
