Mansur Yavaş, CHP ile Yeni Parti arasındaki ayrışmada taraf olmayacağını söylüyordu. CHP’nin adayı olarak seçilmiş bir belediye başkanı için hayli rahat bir yer. İki tarafa da yakınsınız, ikisine de mesafe koyabiliyorsunuz.
9 Eylül’de Erdoğan’la Beştepe’de görüştü. Metro ve Ankara’nın yatırımlarını konuştuklarını açıkladı. Belediye başkanı olarak gitmesine itiraz edilemez. Görüşmeden Kılıçdaroğlu’nun da Özel’in de önceden haberi olduğunu söyledi.
Yalnız o gün CHP’nin kuruluş yıl dönümüydü. Yavaş, partisinin Ankara’daki etkinliğinde yoktu. Takvim bazen siyasi açıklamalardan daha açık konuşuyor.
Ertesi gün iki parti arasında taraf olmak istemediğini, bu tutumu rahatsızlık yaratırsa gereğini yapacağını söyledi. CHP Sözcüsü iki hafta sonra parti aidiyetini hatırlatınca da gereğini yaptı: CHP’den ayrıldı.
Ardından sekiz ilçe belediye başkanı istifa etti. Bazıları Yavaş’la yürümeye devam edeceklerini açıkladı.
Demek ki tarafsızlığın da bir tarafı, hatta sekiz refakatçisi varmış.
Yavaş’ın mutlak butlan sürecine ve CHP’deki ayrışmaya itirazı olabilir. Bu itirazı tartışabiliriz. Ama ayrılırken seçmenin iradesine sadakatten söz ediyorsa, başka bir soruyu da yanıtlaması gerekir.
Seçmen yalnızca Mansur Yavaş’a oy vermedi. Üç seçim boyunca pusulada CHP’nin adı da vardı. Yavaş bunu eskiden biliyordu. 2019’da seçildikten sonra Kılıçdaroğlu’na, 2014’te parti içindeki itirazlara rağmen kendisine güvenip arkasında durduğunu bizzat söylemişti.
CHP dışından aldığı oylar onun başarısıdır. CHP’nin verdiği adaylık ve örgütün emeği de o başarının içindedir. Birini anlatırken ötekini sessizce masadan kaldıramaz.
Saray’da kapalı kapılar ardında ne konuşulduğunu bilmiyoruz. Bu yazı için bilmemize de gerek yok. Açıkta olanlara bakalım: Yavaş CHP’den ayrıldı, sekiz başkan peşinden gitti. Hepsi görevine bağımsız devam edecek.
CHP’de CHP’liler kaldı.
Yavaş’a üç kez adaylık veren, seçimlerde onun için çalışan insanlara gelince…Onlar bu gidişin mantıklı bir açıklamasını bekliyorlar.
