GÜÇ KİMSEYİ SAKLAYAMAZ
Siyasetçileri dinlerken artık söylediklerinden çok, daha önce ne yaptıklarına bakıyorum.
Adalet, liyakat, hukuk, demokrasi konusunda zaten herkes benzer şeyler söylüyor. Kimse kürsüye çıkıp “Ben yakınlarımı kayıracağım, eleştiriye de pek gelemem” demiyor.
Keşke deseler. İşimiz kolaylaşırdı.
Ben geçmişine bakıyorum.
Daha önce bir yerde yönetici olmuş mu? Kimlerle çalışmış? İşi bilenleri mi seçmiş, kendisine yakın olanları mı? Eleştirildiğinde dinlemiş mi, eleştireni mi uzaklaştırmış?
Bunları bilirsem gerisini az çok tahmin edebilirim.
Muhalefette demokrat olmak çok zor değil. Dağıtacağınız makam yok, yöneteceğiniz büyük bütçeler yok, önemli atamalar yok. Size itiraz eden birine karşı kullanabileceğiniz güç de sınırlı.
Güç elinize geçince tablo değişiyor.
Yakın arkadaşınız yanlış yaptı. Ne yapacaksınız?
Mahkeme aleyhinize karar verdi. Hukuka bağlılığınız devam edecek mi?
Yıllardır liyakat diyorsunuz. Sıra kendi arkadaşınıza geldiğinde de diyecek misiniz?
İlke dediğimiz şeyin değeri böyle zamanlarda anlaşılıyor. İşimize geldiğinde hepimiz ilkeliyiz.
Makamın tuhaf bir tarafı da var.
İnsan yükseldikçe çevresindeki “Yanlış yapıyorsun” diyenler azalıyor. “Çok doğru düşünüyorsunuz” diyenler ise nedense çoğalıyor.
Sürekli haklı bulunmak insana iyi gelebilir.
Memlekete iyi gelmeyebilir.
Hukuk, Meclis, özgür basın ve denetim boşuna yok. Bir yöneticinin iyi niyetine güvenebilirsiniz ama bir ülkenin yönetimini iyi niyete bırakamazsınız.
İyi insan da denetlenir.
Zaten kimseye sınırsız yetki vermememizin nedeni de bu.
Ama bütün suçu siyasetçiye atıp çıkamayız işin içinden.
Biz seçmenler de pek masum değiliz.
Karşı tarafın siyasetçisi yanlış yaptığında gözümüzden hiçbir şey kaçmıyor. Bizim desteklediğimiz kişi aynı şeyi yaptığında ise birden mazeretler başlıyor.
“Şartlar farklı.”
“Şimdi sırası değil.”
“Ötekiler daha kötüsünü yaptı.”
İnsanın tuttuğu siyasetçiye mazeret bulma becerisi gerçekten küçümsenecek gibi değil.
Siyasetçi de bunu görüyor.
Bugün ses çıkarmadığımız şeyi yarın bir kez daha yapıyor. Sonra biraz daha fazlasını.
O yüzden bir siyasetçinin yarın ne yapacağını merak ediyorsam, bugün söylediklerinden önce dün ne yaptığına bakarım.
Geçmiş geleceğin garantisi değil.
Ama iyi bir ipucu.
Konuşmasını danışmanı yazabilir. Programını uzmanlar hazırlayabilir. Kampanyasını profesyoneller yönetebilir.
Ama liyakatsiz arkadaşını göreve getiren kendisidir.
Eleştireni uzaklaştıran da.
Yakını yanlış yaptığında görmezden gelen de.
Bunlar insanın kendi tercihleri.
Daha fazla yetki isteyen bir siyasetçiye de uzun uzun soru sormaya gerek yok.
Bir tanesi yeter;
Daha önce de elinde güç vardı. Ne yaptın onunla?
Cevap hoşumuza gitmiyorsa, yeni vaatlere fazla kapılmamak lazım.
Güç insanı her zaman değiştirmiyor.
Bazen sadece ele veriyor.
