“Konuşursam Ezilirler” Dili CHP’ye Yakışıyor mu?

“Konuşursam Ezilirler” Dili CHP’ye Yakışıyor mu?

Etimesgut’taki meclis gerilimi sadece yerel bir siyaset haberi değil; CHP’nin iç ayrışmayı nasıl yönettiğinin ve parçalanmış muhalefetin üslup sınavının somut bir göstergesidir.

Siyasette sözün ağırlığı, yalnızca ne söylendiğiyle değil, kimin söylediğiyle de ilgilidir. Konuşan kişi bir partinin ilçe başkanıysa dil kişisel yorum olmaktan çıkar; o partinin siyasi kültürünü de taşır.

Etimesgut bu yüzden yalnızca bir ilçe haberi değil. CHP’nin kendi içindeki ayrışmayı nasıl yönettiğinin, parçalanmış muhalefetin yarın aynı masaya oturup oturamayacağının küçük bir örneği.

Erdal Beşikçioğlu’nun görevden uzaklaştırılmasının ardından başkan vekilliği seçiminde CHP’nin 11 meclis üyesine karşılık Yeni Parti grubu sayıca öndeydi. İlk turlarda Yeni Parti adayı önde gitti; Seda Dilber, Cumhur İttifakı oylarının kaymasıyla başkan vekili seçildi. Komisyon başkanlığı oylamasının ardından gerilim yeniden yükseldi. CHP Etimesgut İlçe Başkanı Yurdal Gültekin, partiden Yeni Parti’ye geçen meclis üyelerine “Bana dürüstlük taslamasınlar, konuşursam ezilirler” dedi. Aynı açıklamada “tribünlere oynuyorlar”, “şahin gibi pençe atıyorlar” ve “ideolojik kökleri yok” ifadeleri de vardı.

Bu sözler birçok üye arasındaki çekişmenin ötesinde bir soru açıyor: CHP’yi temsil eden bir makam nasıl konuşmalıdır?

Seda Dilber’i Savunmak Başka, Üslubu Savunmak Başka

Başkan vekilinin meclisi gerilimden uzak tutabilmesi gerekir. Meclis kişisel hesaplaşmanın değil, kamu işinin yeridir.

Yeni Parti grubunun komisyon sonrası açıklamasındaki tribün dili, iç tartışmayı örtme çabası ve Dilber’e yönelik baskı eleştirilebilir. Asıl mesele eleştirinin kendisi değil; ilçe başkanının bunu “konuşursam ezilirler” diye kurmasıdır. Cümle tehdit gibi de okunur, “konuşursam işiniz zorlaşır” diye de. İkisinde de ölçü kaçmıştır.

Bir yanda Dilber’i rahat bırakın demek, öte yanda ezme çağrışımı yapan bir dil kullanmak tutmaz. Sakinlik, karşı tarafı küçülterek kurulmaz.

Makam Kişisel Kürsü Değildir

İlçe başkanı partisini savunur, rakibiyle mücadele eder. Ama makam kişisel kürsü değildir.

Dün aynı çatı altında çalışan insanlarla bugünkü kopuşa bakarken yalnızca karşı tarafın kusurunu saymak yetmez. “Onların birliği yok” demek, söyleyeni birleştirici kılmaz. CHP’nin kırgınlık yaşadığı bir dönemde sertleşen dil çatlağı kapatmaz, büyütür.

Türkiye’nin seçim takvimi, bugün ayrışmış muhalefet aktörlerini yarın yeniden aynı tarafa zorlayabilir. Bugün ağır konuşulan isimler yarın aynı hedefte durmak zorunda kalabilir. Köprüyü yakmak kolaydır; gerektiğinde yeniden kurulacak hali bırakmak daha zordur.

Etiket Sorunu Anlatmaz

Yeni Parti’ye geçenlerin tercihi tartışılır. Dün aynı tarafta duran insanlara bugün “ideolojik kökleri yok” demek ise tartışmayı anlatmaz, damgalar.

Asıl soru şudur: Birlikte yürüyenler neden karşı safa geçti? Yükü yalnızca gidenlere yıkmak konforludur. Parti kazandığı seçimi konuşur; kaybettiği insanı da konuşmak zorundadır.

31 Mart 2024’te Etimesgut belediyesini CHP kazandı. Bu sonuç önemlidir. Ama seçim zaferi kimsenin kişisel mirası değildir. Ayrışmayı pay kavgasına indirgemek, kopuşun nedenini görmeyi ertelemektir.

Asıl Soru: Kimi Temsil Ediyor?

İlçe başkanı konuşurken kimi temsil ediyor: kendi öfkesini mi, partinin kimliğini mi?

Bu bir taraf yazısı değil. CHP’nin kendi diline bakması gerektiğini söyleyen bir not. “Konuşursam ezilirler” kısa vadede güç gibi durur. Ezilen ise rakip değil, bu dille konuşan partinin kendisidir.