Paylaşmayı bilmeyenler, egolarına yenilenler ve ortak aidiyeti tuzağa dönüştürenler…
Tecrübe, bu topraklarda çoğu zaman zarar üzerine inşa edilmiştir. Kimse nasıl kâr ettiğini anlatmaz; herkes zarar ettikten sonra tecrübe sahibi olur!
Nasihat edenler, esasen kendi hatalarını itiraf eder; düştükleri tuzağın ıstırabını başkalarıyla paylaşırlar. İşler tıkırındayken kimse gidişatı anlatmaz. Ne zaman ki lastik patlar, işte o zaman aracın şoförü mimlenir!
Fark etmez!
Bu düzen böyle işler durur.
Determinist gerçeklik dediğimiz şey, bazen tam da bu tekrarın içinde karşımıza çıkar.
Ders almak için illaki tecrübe etmek gerekmez. Tuzağı tecrübe edene madalya verilmez; kendi düşen ağlamaz!
TUZAĞIN ADI DEĞİŞİR, SENARYO DEĞİŞMEZ!
Kuş gördüğü yuvayı yapar. Bugün partilerin içinde yaşanan klikleşmeler, pozisyon alma yarışları ve menfaat sağlama telaşı almış başını gidiyor!
Özellikle muhalefet cephesinde, bu ve benzeri hataların kazaya davetiye çıkarması adeta kaçınılmaz!
Tekrarlanan yanlışları zamanla doğruymuş gibi algılamak ve bu illüzyonla yaşamak ne yaman bir çelişkidir!
Bir öncekini yuhalayanların, aynı hareketi yapan sonrakine alkış tutması; ellerin kabahati mi, yoksa beynin iflas etmesi mi?
Gelgit akıntılarının sebebi Ay’ın hareketi değil, muhterem; kıyıların durumudur!
Kıyı sağlamsa Ay gelgit yaşatmaz; suçu Ay’a yüklemek yersizdir!
Hülâsa, sahil sağlam değilse medcezirler eksik olmaz!
Tuzağın tecrübesi olmaz! Ama başkasının düştüğü tuzaktan ders almak mümkündür.
Ders almak için illa tecrübe etmek gerekmez. Tuzağı tecrübe edene madalya verilmez.
Kendi düşen ağlamaz; ama bazen düşenin peşinden gidenlerin de sürüklendiğini unutmamak gerekir.
Sebep, esasen sonucun ta kendisidir; sonuç ise bazen acımasız bir son!
Zira!
Kula belâ gelmez Hak yazmadıkça,
Hak belâ yazmaz kul azmadıkça!
Numan CENGİZ
İlahiyatçı Araştırmacı Yazar
